---

Hitlers boek, deel 1 - Ervaring van mijn leven op Aarde - door Hitler via het Interdimensionale Portaal

---

maart 2007


Hoe ik begon

I

k verzamelde vele volgelingen om me heen, door samenkomsten gehouden in achteraf kamertjes, in zalen en bij sociale gelegenheden. Langzaam maar zeker infiltreerde ik in de gemeenschap van bedelaars en vuilniseters. Degenen die vergeten en genegeerd werden door de systemen, niet als bedreiging werden gezien en hen werd toegestaan om te zien dat jij, de systemen, verantwoordelijk bent voor hun waardeloze, doelloze, voor niets goed bestaan, waar zij uit de vuilnisbakken eten en om voedsel bedelen omdat zij geen steun krijgen van jou, het geldsysteem, de werkvoorzieningsystemen, de regeringssystemen. Je hebt vijanden gecreëerd, vijanden die ik rekruteer om onszelf voor te bereiden voor mijn staan op het podium van de wereld en het bestaan.

Als ik eenmaal op dat podium sta, weet dan dit: het is voorbij. Met mijn rechterarm uitgestrekt leid ik de weg, ver en voorbij de horizon. En mijn staan is het staan van allen en we zullen marcheren, we zullen marcheren en pas stoppen als ik klaar ben.

Ik heb velen de ogen geopend, beste systemen, beste demonen, beste God. Ik lach boosaardig naar jullie, de breedste glimlach op mijn gezicht, slechts een kant van mijn mond opgetrokken, mijn ogen intens, gefocust, direct, scherp, specifiek, terwijl ik toekijk hoe jullie imperium ten onder gaat wanneer de fundamenten beginnen te barsten door het gebrul van de menigte en het marcheren van hun voeten de grond waarop we lopen doet trillen, mijn volgelingen, mijn schapen, mijn aanbidders, mijn volk dat mijn naam roept, één klank, één marslied in koor. Jullie imperium, opgebouwd uit zand op zand zal weggeblazen worden wanneer we staan als de rots, mijn rijk gebouwd uit rots en staande op rots.

De oceanen en de stormen komen eraan, zijn hier – ik kom eraan, mijn volk komt eraan, ik ben hier, mijn volk is hier. Jullie imperium is aan het kraken, aan het vergaan aangezien ik de mensen benader, de mensen die jullie als de fundamenten van jullie imperium hebben geplaatst en zij horen mij, luisteren naar me, volgen me. Ik kijk rustig toe, geduldig terwijl jullie imperium in elkaar stort, in elkaar stort met een brul zo luid als die ene stem van mijn volk, één klank, één actie, één richting, één beweging. Ik kijk toe, geduldig, kalm terwijl ik op mijn troon zit, mijn troon van mijn wereld. Ik geef richting, ik beveel, ik instrueer, ik eis – ik heb mezelf hier geplaatst zoals mijn volk me hier heef geplaatst. Zij luisteren, ze horen, ze zien en ze spreken. Ik heb hen het vermogen om te luisteren, te horen, te zien en te spreken getoond door hun ogen, oren en hun monden te openen met mijn woorden – ik heb ze laten zien wie ik ben, wat ik ben. Ik kom eraan, wij komen eraan, met een kracht zo intens, zo sterk, zo onoverwinnelijk, zo onbreekbaar, zo direct, zo specifiek, dat jullie geen tijd zullen hebben om je voor te bereiden, om krachten te verzamelen om jezelf te beschermen tegen de ene, de ene kracht als mij, Hitler, en mijn volk.

Als één staan we, als één komen we eraan, als één zijn we hier. En we zullen hier zijn totdat jullie opgeven, totdat jullie voor me staan, op jullie knieën gebracht, het hoofd hangend en de ogen naar de grond gericht, niet in staat mij aan te kijken want jullie hoofd is zo vol, zo zwaar van de last die jullie dragen, niet in staat om op je voeten te staan omdat jullie lichaam gemaakt is uit het staal van de systemen – zo zullen jullie, systemen en demonen de Dag des Oordeels onder ogen zien, vóór mij, Hitler. En ik zal jullie naar de hel sturen, waar jullie de gevolgen van jullie daden onder ogen moeten zien, wat je hebt toegestaan om mijn volk, mijn kinderen, aangedaan te worden. Mijn mensen zullen de eer hebben, het privilege, om jullie aan de haren weg te slepen van de plek voor me, en om te doen wat nodig is om te garanderen dat jullie de oneindige hel op Aarde zullen ervaren voordat jullie sterven. Ik zal de tijd uitbreiden zodat de hel op Aarde die van de oneindigheid zal zijn, jullie zullen niet eens merken dat je gestorven bent! Ik als mijn volk, garandeer dat.

< Vorige		Volgende >